Wat krijg je als een olifant op het toneel gaat staan? Toneelstuk! Kun je hier niet om lachen? Lees dan verder! Kun je hier wel om lachen? Ga direct door naar de laatste alinea.

Kun je goed samenwerken als je nooit samen lacht? Ik denk het niet. Of je nu in een managementteam in een bedrijf zit, of je bent leraar voor de klas of je bent huisarts met een wachtkamer vol patiënten. Humor is een belangrijk instrument om snel je eigen standpunt te relativeren. Een flauw grapje over een olifant is een goed begin. Nog beter is: een grapje over jezelf wanneer je een beetje naast je schoenen loopt  (Wat krijg je als ik op het toneel sta?  Toneelstuk!).  Met een grapje kun je laten zien dat je jezelf niet zo serieus neemt.

Sommige dingen in een groep kun je beter serieus nemen. De kwaliteiten van de groepsleden bijvoorbeeld. En successen, want die moet je vieren. Verdriet, want dan hebben mensen ruimte nodig, of een schouder, ook al begrijp je niks van het verdriet. En je kunt beter  je eigen behoeften en kwaliteiten serieus nemen. Maar de rest van jezelf, en hoe je met dingen omgaat…. daar kun je maar beter een beetje om lachen.

Dagelijkse oefening

Vind jij het lastig om regelmatig om jezelf te lachen? De volgende dagelijkse oefening kan helpen. Ga op een lekkere plek zitten, waar het rustig is en je alleen bent. Denk terug aan wat je die dag hebt gedaan, of de dag ervoor als het ‘s ochtends vroeg is.  Kies een moment waar je jezelf heel serieus nam. ECHT Heel Serieus. Deze momenten herken je aan de volgende gedachten: “Maar hij deed echt heeeeeel stom!” of  “Dat pik ik niet van haar!” of “Maar mijn teen doet echt heeel pijn!“. Ga nu onbedaarlijk lachen! Je zal zien, daarna neem je jezelf een stuk minder serieus. Lukt dit niet? Dan kun je een paardenmiddel inzetten: Ga voor de spiegel staan… en doe een aap na…

Je kunt in groepen ook om elkaar lachen,  als je het met liefde doet. Ik werkte eens met een groep die de hele dag keihard gewerkt had aan een communicatieplan. Inmiddels geloofde het team dat het plan het belangrijkste op de wereld was. Er was nauwelijks nog oog voor de zwakke kanten. Toen legde ik hen het volgende raadseltje voor: “Je staat in een bos, dat vol zit met konijnen. Je hebt niks, alleen jezelf. Hoe krijg je de konijnen uit het bos?” De groep had geen idee. Iedereen was zo serieus en vol van zichzelf dat men werkelijk zocht naar de gouden oplossing.  Dus ik deed het voor en vouwde mijn handen tot een luidspreker voor mijn mond: “Attentie, Attentie! Willen alle konijnen het bos verlaten!” Vanaf dat moment konden ze genieten van hun goede plan en kwam er ruimte om de verbeterpunten echt aan te pakken en de stokpaardjes los te laten.